• 2026,  2026 EKİM

    MAHALLE ECZANESİNDE

    Beyaz önlüğüm üstümde, raflarda bin bir çeşit kutuDoktorlar yazdı, hastalar hapı yuttuMesele ilaç satmak değil tekŞu reçetesiz hayattaHalkın dertlerine derman olabilmekGelir sırayla amcalar, teyzeler“Evladım, tansiyonuma bakıver!” derKimi doktorun yazısını sorarKimi içini döker sessizceBurada…

  • Ana

    Pişmanlık Terzisi.

    Kasabanın en dar ve rutubetli sokağının sonunda, vitrininde sadece sararmış aynalar duran küçük bir dükkân vardı. Kapının üzerindeki pirinç tabelada “Mösyö Loris – Zaman ve Kumaş Onarımı” yazardı. Kasabalılar Loris’in terzi olduğunu sanırdı;…

  • 2026,  2026 EKİM

    Bir Kış Daha Geldi.

    Ağaçlar soyundu sarı giysiden,Rüzgârlar kapımı çaldı yeniden.Penceremde buğu, sokakta sessizlik,Bir kış daha geldi, usulca, aniden. Geçmişin izleri döküldü yola,Zaman bir nefeslik verdi yine mola.Ellerim cebimde, aklımda hatıran,Düştü ilk kar tanesi son umutla dallara.

  • 2026,  2026 EKİM

    Otuz Altı Yaş.

    Zamansız bir eşikte durur insan,Otuz altı yılın yorgunluğu ve dinginliğiyle.Arkasında bıraktığı dünün telaşlı adımları,Önünde uzanan daha sakin, daha derin bir deniz. Artık ne fırtınalara kırılır kolay kolay kalbin,Ne de sahte baharlara aldanır bakışların.Azalır…

  • 2026,  2026 EKİM

    Palyaço.

    Yüzüne çizilmiş kocaman, rengarenk bir tebessüm.Gözlerinin ardında gizlenir belirsiz bir hüzün.Kırmızı bir burun, kırık dökük küçük bir tebessümle,Çıkar sahnenin ortasına kahkahalar eşliğinde. Işıklar üstüne vurur, alkışlar yükselir ansızın,Kimse bilmez kalbinde taşıdığı o derin…

  • 2026,  2026 EKİM

    Hemingway.

    Bir Yaşam Tarzı Olarak Uçlarda Olmak. Hemingway’i çağdaşlarından ayıran en temel şey, edebiyatı kapalı odalarda ya da masa başında değil, savaşın tam ortasında, boğaların önünde, okyanusun hırçın sularında yaşamış olmasıdır. Çoğu insanın “delilik”…

  • 2026,  2026 EKİM

    Zamanın Unuttuğu Gölge.

    Sis, Kadim Orman’ın üzerine bir tül gibi değil; adeta ağır, ıslak ve diri bir örtü gibi çökmüştü.Güneş ışığı bu ormanın iç kısımlarına ulaşmayı yıllar önce bırakmış gibiydi. Ağaçların her biri göğedoğru fırlayan devasa…

  • 2026,  2026 EKİM

    Zamanın Durduğu Yer.

    Karanlık, kütüphanenin yüksek tavanlı tavan arasına bir sis gibi çökmüştü. Tozlu rafların arasında sadece tek bir gaz lambasının sarı, titrek ışığı dans ediyordu. Melih, elindeki cımbızla cildinin yarıdan fazlası yıpranmış elyazması kitabın sayfalarını…

  • 2026,  2026 EKİM

    Sen Gerçeksin.

    Sokak lambasının sarı, cılız ışığı çalışma masasına süzülüyor; klavyenin mekanik tıkırtıları odadaki tek ses oluyordu. Eren, gözlerini ekrandan bir an bile ayırmadan parmaklarını tuşlar üzerinde koşturmaya devam etti. Karşısındaki pencerede, yapay zekâ sohbet…

  • 2026,  2026 EKİM

    Rayların Ucundaki Şehir.

    Aynı Göğün altında ayrılmak ağır gelir, Aynı göğün altında farklı rüzgârı solumak. Bir valize sığar mı yılların hüznü, Bir biletle çizilir mi bir ömrün sınırı? Gidiyorsun; Yollar senin mesleğin, yollar senin ekmeğin. Gözlerinde…

  • 2026,  2026 EKİM

    Boş Bardağın Buğusu.

    Sabahın ilk ışıkları, çatı katındaki tek pencereden içeri sızdığında odanın soğuğu insanın kemiklerine kadar işliyordu. Rıza Amca, nasırlı ellerini ovuşturarak yataktan kalktı. Eskimiş hırkasını omuzlarına attı, mutfak sayılan küçük tezgâha doğru yürüdü. Çaydanlığı…

  • 2026,  2026 EKİM

    Karlar içinde Beyaz Gülüş.

    Lapa lapa yağan beyaz karların üzerinde, Adımları sessiz, bir hayalet gibi süzülür. Kışın ortasında sarı gözleri ışıldar, Gölgesi soğuk rüzgârla karanlığa bürünür. Bembeyaz bir örtüdür dünya, İz bırakmaz bastığı yer, Sessizliğin koynunda saklar…

  • 2026,  2026 EKİM

    Savananın Derin Gölgesi.

    Eren, küçük pırpırlı uçağın dar penceresinden aşağıya bakarken göğsünün ortasında tanıdık bir sıkışma hissetti. Altlarında uzanan devasa coğrafya; kızıl toprağı, kıvrılarak akan Nehirleri ve sonsuzluğa uzanan sarı otlarıyla Afrika’ydı. Kenerya’nın göz alıcı, el…

  • 2026,  2026 EKİM

    Sesin Bittiği Sahil.

    Valiz, odanın ortasında açık bir ağız gibi duruyordu. İçine koyduğu iki kazak, bir çift yıpranmış ayakkabı ve günlüğünden başka hiçbir şey yoktu. Zaten insanın kırk yıla sığdırdığı koca bir hayatı birkaç kumaş parçasına…

  • 2026,  2026 EKİM

    Tırnakları Kırık Gölge.

    “Vampir” diyorlar bana köşe başındaki aynasız berberde,Adım fısıldanıyor vitrin camlarına, paslı kilitlere.Ne asırlık bir şatom var ne de kadife pelerinim;Gece yarısı ekspresinde, üçüncü kompartımanda bir vampir.Sivri dişlerimi saklarım tütün kokan nefesimle,Kan değil aradığım,…