Rayların Ucundaki Şehir.

Aynı Göğün altında ayrılmak ağır gelir,

Aynı göğün altında farklı rüzgârı solumak.

Bir valize sığar mı yılların hüznü,

Bir biletle çizilir mi bir ömrün sınırı?

Gidiyorsun;

Yollar senin mesleğin, yollar senin ekmeğin.

Gözlerinde taşra garının soğuk buğusu,

Ellerinde başka şehirlerin nasırlı yükü…

Bilirim, bir mecburiyettir bu;

Yarınlara kurulan düşlerin,

Alın terine ödenen o sert bedeli.

Ne sen kal diyebilirsin bana kalbinden,

Ne ben ‘gitme’ diyebilirim ekmeğine.

Ayrılık dedikleri, uzaklık değil ki sevgili;

Ayrılık, aynı haritaya bakıp

Farklı şehirlerde yalnız üşümektir.