Palyaço.

Yüzüne çizilmiş kocaman, rengarenk bir tebessüm.
Gözlerinin ardında gizlenir belirsiz bir hüzün.
Kırmızı bir burun, kırık dökük küçük bir tebessümle,
Çıkar sahnenin ortasına kahkahalar eşliğinde.

Işıklar üstüne vurur, alkışlar yükselir ansızın,
Kimse bilmez kalbinde taşıdığı o derin sızıyı.
Yere düşer gibi yapar, herkesi güldürür neşeyle,
Anlatır hikâyesini sadece sessiz jestlerle.

Kocaman ayakkabılarıyla adımlar adımları izler,
Neşeli numaraların arkasında bin bir sır gizler.
Oysa perdeler kapanıp da ışıklar sönünce,
Aynadaki yabancıyla baş başa kalır gece.

O, başkalarının tebessümü için yaşar her anı,
Aynada silerken yüzündeki o renkli boyayı…
Gülüşü başkasına hediye, hüznü kendine kalan,
Sessiz bir kahramandır sahnede palyaço olan.