MAHALLE ECZANESİNDE

Beyaz önlüğüm üstümde, raflarda bin bir çeşit kutu
Doktorlar yazdı, hastalar hapı yuttu
Mesele ilaç satmak değil tek
Şu reçetesiz hayatta
Halkın dertlerine derman olabilmek
Gelir sırayla amcalar, teyzeler
“Evladım, tansiyonuma bakıver!” der
Kimi doktorun yazısını sorar
Kimi içini döker sessizce
Burada eczane değil, mahallenin dert köşesi var
EBEDÎ der ki: Beden yaşlanır
Herkes bir gün bir ilaca yaslanır
Kapanır gürültüyle kepenkler akşam
Bize kalan o dualı teşekkürlerdir
Gerisi çekmecede biriken boş reçetelerdir paşam…

(27.08.2026)
İHSAN FATİH POLAT / (OZÂN EBEDÎ)