Karlar içinde Beyaz Gülüş.

Lapa lapa yağan beyaz karların üzerinde,

Adımları sessiz, bir hayalet gibi süzülür.

Kışın ortasında sarı gözleri ışıldar,

Gölgesi soğuk rüzgârla karanlığa bürünür.

Bembeyaz bir örtüdür dünya,

İz bırakmaz bastığı yer,

Sessizliğin koynunda saklar keskin gizini.

Pembe burnuna konan ilk kar tanesinde,

Birden aralar bembeyaz ve küçük dişlerini.

Soğuğa meydan okur o minik, keskin duruşu,

Pamuk karların üstünde bilsen ne kadar gururlu.

Avcı ruhu saklıdır o bembeyaz gülüşte,

Gecenin bağrında patileri kadar uysal ve cesur…