BİR YOLDA KAYBOLAN HATIRALAR

Bazen, gönlümde bir hüzün, bir eksiklik belirir.
Beni sarar, içimi bir hüzünle doldurur.
Fakat fark ederim ki, her eksiklik bir tamamlanışa yol açar,
Her kaybolan hatıra, bir başka anlamın doğuşunu müjdeler.

İçimdeki eski sokaklar, geçmişin sararmış sayfalarını hatırlatır,
Bir zamanlar sevda dolu bakışların yansıdığı aynalar gibi.
Ve ben, her adımda kaybolan bir zamanı ararken,
Bir başka zamanın izlerini bulurum, gizli bir sır gibi.

Zaman, yavaşça akarken, her anı bir gül gibi solgunlaşır,
Ama her solgun gül, içimdeki başka bir çiçeği büyütür.
Bir sabah, rüzgârın fısıldadığı eski şarkı gibi,
İçimden bir başka melodi yükselir; zarif, fakat bir o kadar derin.

Bir bakış, bir anı, bir söz…
Bütün bunlar, hafifçe kaybolan bir yaz gibi,
Fakat her kayboluş, bir başka güzelliği doğurur.
İçimdeki huzur, bir kuytu köşede gizlenirken,
Yeni bir huzur, bir başka adımda beni bekler.

Her kaybolan, bir başka buluşa çıkar,
Ve her buluş, bir başka hatıranın siluetidir.
Gönlümdeki boşluklar, her geçen zamanla dolarken,
Zarifçe bir hikâye büyür, sessizce derinleşir.

Fakat her kaybolan an,
Bir başka başlangıcın tohumudur.
Ve her başlangıç, bir yolda kaybolmuş adımın yankısıdır.
Sonunda anlarım ki,
Bütün bu kayboluşlar,

Nisa Zeyrek 
Bir yolculuğun kendisidir,
Ve her yolculuk, bir sonsuzluğun başlangıcıdır.

Nisa ZEYREK